Dzielę się Longevity Game ze światem.
Od sceny TEDx w Warszawie po naukowe szczyty w Kopenhadze, Dublinie, Singapurze, Szanghaju i Hongkongu. 9 scen, 7 krajów, jedna teza: długowieczność to gra, a prawie nikomu nie powiedziano, jakie są jej zasady.
Cały wywód w kilka minut.
To mój showreel z konferencji, w którym tłumaczę, na czym polegają Longevity Game i Longevity Map.
Długowieczność to gra. Każdego dnia podejmujemy decyzje, które albo wydłużają, albo skracają nasze życie. Wystarczy poznać zasady, zostać graczem i zacząć wygrywać — a potem pomóc wszystkim, którzy wciąż patrzą z boku, też zostać graczami.
9 sal i to, co powiedziałem w każdej z nich.
Pytanie, z którym wróciłem do Dublina, brzmiało: jak ta dziedzina ma przyciągnąć dziesięć, sto razy więcej pieniędzy, niż ma dzisiaj. Moja odpowiedź jest taka, że nie weźmie się to z lepszej nauki. Weźmie się z komunikacji.
Trzy lata wcześniej, w tej samej sali, byliśmy z synem nowicjuszami, którzy nie znali nikogo. Przyjechaliśmy nagrywać rozmowy, a wyszliśmy, poznawszy pionierów tej dziedziny — i potem spotykaliśmy ich na całym świecie przez resztę tamtego roku. O to właśnie chodziło w powrocie: tym razem nie po to, żeby się od tej sali uczyć, ale żeby się z nią spierać.
Ten wywód zaczyna się od diagnozy i jest ona niewygodna. Publicznie długowieczność reprezentują biohakerzy, którzy bez przerwy się mierzą i wstrzykują sobie rzeczy, których nie rozumieją, oraz naukowcy, za którymi nikt spoza dziedziny nie nadąża. Więc większość ludzi dochodzi do jednego z trzech wniosków: że to dla bogatych; że to dla maniaków, którzy oddaliby radość za rygor; albo w ogóle nie wie, co to słowo znaczy. Pod tym siedzi coś starszego — tysiące lat programowania, które mówi, że schyłek jest wpisany w umowę — a pod tym rzecz, której nikt nie mówi na głos: wielu ludzi nie kocha siebie na tyle, żeby chcieć więcej czasu. I nie ma jeszcze cudownego leku, na który dałoby się wskazać.
Więc tak: żaden produkt, żadna usługa ani żaden pomysł nigdy nie urosły bez porządnej komunikacji, a już na pewno nie przyciągnęły kolejnych dziesięciu miliardów dolarów. Jeśli setki milionów ludzi się w tym zakochają — przez historie, przez emocje, przez zobaczenie w naukowcach zwykłych bohaterów z misją, a nie ludzi w kitlach — najpierw zmienią własne życie. Potem przesunie się kultura. Potem zaczną tego wymagać od firm, rządów i instytucji, a ludzie w środku tych instytucji też są częścią mas. Potem do tej dziedziny dołączy więcej ludzi i wioska urośnie. To jest ta siła przyciągania i stąd bierze się to dziesięć razy więcej.
Ta dziedzina potrzebuje całej wioski, żeby rosnąć. Nie stój z boku. Na koniec puściłem teaser.
“Żaden produkt, żadna usługa i żaden pomysł nie urośnie bez porządnej komunikacji — i na pewno nie przyciągnie kolejnych dziesięciu miliardów dolarów.”jego własny konspekt wystąpienia · Dublin, czerwiec 2026
Najtrudniejsze i najważniejsze. Moje miasto, moja uczelnia i pierwszy raz, kiedy mówiłem o długowieczności po polsku — wszędzie indziej robię to po angielsku i miałem tremę. Tamta edycja TEDx była o opowiadaniu własnej historii, więc opowiedziałem swoją: trudne dzieciństwo i nastolatek, który prawie się nie odzywał; nauczyciel, Janusz Mirczewski, który nauczył mnie oddychać i bawić się językiem, i dzięki któremu w ogóle stoję dziś na scenach; sukces i smutek jednocześnie; i to, co to zmieniło.
Potem wyprawa z synem i to, dlaczego zamierzam być przy nim jeszcze przez sto lat. Na sali byli przyjaciele, którzy przeszli to wszystko ze mną, i moi koledzy ze szkoły.
“Żyj ponad to, co społeczeństwo, twoja rodzina i inni ludzie mówią ci, kim jesteś i co masz robić. Bądź tym, kim naprawdę jesteś. Rób to, co naprawdę chcesz robić.”zakończenie wystąpienia, Warszawa
“Jeśli twoja krew nie śpiewa na myśl o tym, kim jesteś i co robisz, to marnujesz swoje życie.”Srikumar Rao · z naszej rozmowy w Nowym Jorku i ze sceny TEDx
Nie chciałem wygłaszać kolejnej prelekcji, więc zapytałem organizatorów, czy zamiast tego nie zrobimy show — i nie chciałem, żeby to było o mnie, bo Live Beyond nie ma być o mnie. Więc na głównej scenie było nas czworo, a ja prowadziłem jako MC: Olivia Lesslar, biohakerka Valerie Orsoni i Raiany Romanni na żywo z Bostonu na wielkim ekranie. Przeprowadziliśmy publiczność przez Longevity Map poziom po poziomie, a cała sala zmieniała kolor razem z nami — pomarańczowy na podstawy, żółty na ulepszenia; nie slajdy, sala.
Na poziomie ruchu na scenę wjechały drążki i ciężary. A tam, gdzie nasza czwórka się nie zgadzała, nie ukrywaliśmy tego, bo rzecz w tym, że cudza droga do długowieczności nigdy nie będzie twoja.
“Długowieczność to nie temat dla ludzi po 40. Zaczyna się, gdy jesteś młody, i wtedy właśnie powinna zacząć się ta podróż.”teza wystąpienia, Berlin
Aging Research and Drug Discovery to naukowe serce tej dziedziny, a dla nas była to perła w koronie — kopenhaska sala pełna ludzi, których prace cytują wszyscy pozostali. Evelyne Bischof zaprosiła nas do wystąpienia na sesji Healthy Longevity Medicine Society: mała sala, klinicyści, a nie festiwalowy tłum.
To była też ostatnia konferencja wyprawy. Longevity Summit Dublin był pierwszą konferencją, na jaką weszliśmy z synem; ta była ostatnia, a na sali siedzieli Max Unfried, Andrea Maier, Steve Horvath, Christine Yuan Huang i Wei-Wu He, dyrektor generalny Human Longevity w San Diego. Alek po raz pierwszy poprowadził tu całe wystąpienie — nie fragment, całość — o Longevity Map, którą zbudowaliśmy w drodze, i o lukach, które wciąż w niej zostały.
Z Kopenhagi pojechał prosto do Amsterdamu, na uniwersytet, który sam sobie wybrał.
Byliśmy w Nowej Zelandii, mieliśmy właśnie ruszać dalej na Fidżi i Wyspy Cooka, kiedy zadzwoniła Andrea Maier: robimy konferencję, przyjeżdżaj i wystąp, i zabierz syna. Więc zamiast tego polecieliśmy przez Perth do Singapuru. Andrea, Hans Meij i cała singapurska społeczność przyjęli nas jak rodzinę i zabrali nas do Chi Longevity, kliniki Andrei, oraz do SparkD, siłowni dla mózgu i ciała — to jeden z tych momentów, które zmieniły moje myślenie o profilaktyce.
Powiedziałem jej po przyjeździe, że jeśli cokolwiek pójdzie nie tak, ma po prostu dać znać. Zadzwoniła o dziesiątej wieczorem: jeden z prelegentów przyjechał z COVID-em, czy wezmę jego slot rano — pół godziny na scenie, pół godziny rozmowy i pytania — i czy opowiem też, jak zbudować silną markę w długowieczności, z moich dwudziestu lat doświadczenia. Skończyło się na tym, że wyszedłem na tę scenę trzy razy.
W wywiadzie Hans zapytał mnie, jak w ogóle wpadliśmy na pomysł, żeby to zrobić, a Alek siedział wtedy obok mnie. A w dniu otwartym Alek stał ze mną na scenie przez jedną trzecią wystąpienia i mówił sześć czy siedem minut bez przerwy, prosto z serca, o tym, dlaczego to robimy i dlaczego musi to dotrzeć do wszystkich. Skończył osiemnaście lat w trasie. Serce mi rosło. Wróciłem tam dwa lata później, na zaproszenie Andrei, na jeden z paneli.
Nasza pierwsza scena. Dublin był pierwszą konferencją, na której byliśmy, ale pojechaliśmy tam nagrywać wywiady; w Szanghaju wystąpiliśmy po raz pierwszy. Byliśmy na Okinawie, kiedy Tina Woods powiedziała nam, że wystąpi na TimePie i że my też powinniśmy przyjechać, a potem przedstawiła nas organizatorom, którzy zaprosili nas obu. Opowiedzieliśmy więc sali w Szanghaju, dokąd doszliśmy: o wyprawie, o misji i o tym, czego zdążyliśmy się już nauczyć od naukowców i lekarzy po drodze. Chiny są pod tym względem krajem wyjątkowym — pełnym biohakerów i optymalizatorów, a pytania nie miały końca.
Alek wszedł na scenę na kilka minut, żeby powiedzieć, czym była dla niego ta podróż, a potem wrócił na dół i dalej mnie filmował. A kiedy skończyłem, sala przeniosła się do niego i zaczęła pytać jego — czego się nauczył, jak to jest jeździć z ojcem przez rok po świecie. Miał siedemnaście lat. Widziałem, jak rośnie mu serce.
Widzieliśmy przyszłość w robotycznym laboratorium AI firmy Insilico, usiedliśmy znowu z Evelyne Bischof w jej klinice, a ona zaprosiła nas na kolację ze swoimi najbliższymi przyjaciółmi, co było jak przyjęcie do rodziny. Z Liz Parrish było tak samo, kiedy chodziliśmy po Szanghaju — a pół roku później mieszkaliśmy przez tydzień w jej domu w Seattle. Na tej konferencji poznałem Aviego Roya i dziś jest moim dobrym przyjacielem.
Sala inwestorów, w większości włoskich, bo Quadrivio to jeden z największych funduszy we Włoszech i ma własny fundusz poświęcony silver economy. Byłem jednym z głównych prelegentów: o wyprawie, o Longevity Map i o tym, czego się nauczyliśmy. Był tam włoski konsul w Londynie, jako jeden z gospodarzy, i nie mógł być bardziej życzliwy — zresztą jak wszyscy tam.
To dzięki Marii Pompilio, która prowadzi w Quadrivio marketing i komunikację, całość miała taki charakter: na sali naprawdę czuło się atmosferę.
Podobało im się wystąpienie i podobał im się teaser, z moim synem w środku. A kiedy sesja się skończyła, prawie wszyscy z czterystuosobowej sali podeszli: żeby mi podziękować, pogratulować nam wyprawy i powiedzieć, jak bardzo chcieliby zrobić to samo ze swoimi dziećmi. To jest reakcja, jakiej chcę z każdej sali.
Dwa razy, a za drugim razem z drugiej strony stołu. W listopadzie 2024, tuż po wyprawie, przywiozłem opowieść o niej i Mapę. W październiku 2025 byłem już doradcą szczytu, więc zaprosiłem też prelegentów — Olivia Lesslar przyleciała z drugiego końca świata, a Vittorio Sebastiano przyjechał z Kalifornii, i sala ich pokochała. To szczyt medyczny i wellness, więc było to środowisko farmaceutyczne: ludzie, których cała branża to profilaktyka.
Zaskoczyło mnie, jak wielu z nich nigdy nie zrobiło sobie porządnej diagnostyki. Powiedziałem więc to, co mówię zawsze. Umrzeć na coś, czemu dało się zapobiec, albo przez wybory, o których wiedziałeś, że ci szkodzą, to głupi sposób na odejście. Sprawdź, co masz pod maską, tak jak zrobiłbyś to z samochodem — ciało, serce i głowę, porządnie zmierzone w klinice długowieczności, bo nigdy nie wiesz, co jest w środku.
Profilaktyka jest królem. A Porto to piękne miasto, z pięknym jedzeniem i pięknymi ludźmi.
“Profilaktyka jest królem.”Porto, do sali pełnej ludzi, którzy zawodowo zajmują się profilaktyką
Po wyprawie. Alek był już wtedy w Amsterdamie, studiował, a Christine Yuan Huang — która to wszystko zorganizowała — napisała do mnie z prośbą, żebym przyjechał i wystąpił. Powiedziałem tak dla niej i dla przyjaciół, którzy mieli być na sali: Borisa Djordjevica, który przyleciał z Londynu, i Vincenza Sorrentino. I dlatego, że kocham Hongkong, miasto i przyrodę tak samo — biotechnologia, kapitał i miejsce, które zaczyna poranki od tai chi w parku. Przywiozłem wyprawę, opowieść i Longevity Map przed publiczność w Hongkongu.
Poznałem tu również Alirezę Haghighiego, genetyka z Harvardu, i później nagraliśmy z nim wywiad, który wiele dla mnie znaczy. Tak właśnie rośnie ta dziedzina: przez kontakt z ludźmi. I nie pojechałem sam — był ze mną Kamil Rydzewski. Jest filmowcem i wielkim przyjacielem, i towarzyszył nam mniej więcej przez jedną czwartą wyprawy dookoła świata, dołączając do nas i odłączając się po drodze.
Sześć wystąpień i jedna idea, która stoi za nimi wszystkimi.
The Longevity Game
Jeden obraz całej dziedziny — Mapa — i dwie zasady, które zmieniają długowieczność z tematu w grę, w którą można zacząć grać jeszcze w drodze do domu.
45–Keynote 60 min · publiczność ogólna i korporacyjna
Ojciec i syn dookoła świata
39 krajów i stanów, 100 ekspertów i jeden nastolatek. Czego rok w drodze nauczył nas o długości życia i czego nauczył nas o sobie nawzajem.
30–Keynote 45 min · sesja otwierająca lub zamykająca
Dwa horyzonty dodatkowego życia
Ile możemy dodać dzięki temu, co nauka już wie, i ile mogłaby dołożyć nauka, która dopiero nadchodzi — opowiedziane bez szumu i bez sprzedażowej gadki.
30–45 min · publiczność naukowa i inwestorska
Potrzebna jest cała wioska
Dlaczego długowieczność potrzebuje ludzi od komunikacji, prezesów, inwestorów i logistyków tak samo, jak potrzebuje naukowców — i jak każdy na sali może stać się orędownikiem długowieczności.
20–30 min · konferencje i społeczności
Jak pomagamy rozwijać tę dziedzinę
Wystąpienie, które wygłosiłem w Dublinie, do samej dziedziny. Współtworzymy nową kulturę, w którą wbudowane są długowieczność, zdrowie i radość, sprawiamy, że masy zakochują się w długowieczności — a pieniądze, uwaga i wsparcie idą za tym. I możemy zacząć teraz, razem.
30–45 min · publiczność naukowa, inwestorska i branżowa
Co znaczy Live Beyond
Wystąpienie TEDx. Co naprawdę znaczy żyć ponad to, co ci wyznaczono, jak to się łączy z długowiecznością, co ostatecznie ma znaczenie — i jak każdy może zacząć tak żyć i zainspirować do tego ludzi wokół siebie.
18–30 min · publiczność ogólna, po angielsku lub po polsku
Weź Mapę. Jest darmowa, a to cała dziedzina na jednej stronie.
The Longevity Map poprowadzi Cię ku dłuższemu, zdrowszemu i pełniejszemu życiu. Daje Ci widok z lotu ptaka na wszystkie gałęzie długowieczności.